Kőszegi Gergely

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ispán Zala (1291) Następca: [Péc III. Lukács]] [Péc III. Lukács]] Kőszegi Gergely (pol. Grzegorz Kőszegi) (* nieznana, † 1297), węgierski szlachcic, dostojnik państwowy za panowania króla Węgier Andrzeja III. Biografia Gergely był pierworodnym synem potężnego oligarchy Ivana Kőszegiego. Miał siostrę, która wyszła za mąż za pewnego Dominika i brata Jana Wilka, który prawdopodobnie urodził się po śmierci Gergely'ego i został włączony do austriackiej szlachty. Miał także przyrodniego brata z pozamałżeńskiego romansu ojca, Mikołaja (ur. 1282), który rozpoczął karierę kościelną i wzniósł się do godności biskupa Győr. Gergely miał dwóch synów z nieznaną z imienia żony: Mikołaja IV i Andrzeja, którzy byli jeszcze nieletni podczas jego śmierci i odziedziczyli bogactwo i pozycję dziadka Ivana po 1308 roku. Przyszły Andrzej III przybył na Węgry po raz pierwszy w 1278 roku na zaproszenie Ivana Kőszegiego, który chciał wykorzystać Andrzeja przeciwko Władysławowi IV na Węgrzech. Andrzej nic nie osiągnął i jesienią wrócił do Wenecji. Gergely został po raz pierwszy wymieniony jako stolnik królewski w przyszłym dworze książęcym Andrzeja w 1287 r. Za panowania Andrzeja III, który wstąpił na tron ​​węgierski w 1290 r., Gergely służył jako ispán komitatu Zala w 1291 r. Krótko po podpisaniu pokoju w Hainburgu, który zakończył krótką wojnę między Węgrami a Austrią i nakazał zniszczenie fortec, które przejęł od nich austriacki Albert I, Kőszegi wszczęli bunt przeciwko Andrzejowi wiosną 1292 roku, uznając Karola Martela z Andegawenów, jako króla Węgier. Jego ojciec Karol II z Neapolu podarował komitaty Vas i Sopron Iwanowi i jego synowi Gergely. We wrześniu 1296 r. Gergely został uznany ispánem Garics (Podgaric) i Gerzence (obecnie Garešnica) według współczesnego dokumentu. W następnym roku oba forty przekazano diecezji zagrzebskiej. Gergely podzielał zamiary polityczne ojca dążące do ustanowienia ich niezależnej prowincji na pograniczach Austrii i Węgier. Według austriackich kronik i annałów aktywnie uczestniczyli w różnych akcjach plądrowania i napadania na oba królestwa. Continuatio Vindobonensis opisał Gergely'ego jako „bardzo złego człowieka, najbardziej bezwartościowego złodzieja”, a zatem, jak zauważyła kronika, „nie był zaskoczony”, że został zabity przez uderzenie pioruna w 1297 r. Przypisy Źródła Skorka, Renáta (2017). A "mohó farkas" utóda. Egy Kőszegi Habsburg-szolgálatban [Dziedzic „Chciwego Wilka”. Kőszegi w służbie książąt Habsburgów]. Világtörténet (po węgiersku). 39 (1): str. 93–124. ISSN 0083-6265. Vajk, Ádám (2011). "Mibe került ezen hűségi levél?" Kőszegi Miklós győri püspöksége és az országos politika [„Ile kosztowała ta karta lojalnościowa?” Biskupstwo Miklósa z Kőszeg i polityka ogólnokrajowa]. W: Nemes, Gábor; Vajk, Ádám (red.). In labore fructus. Jubileumi tanulmányok Győregyházmegye történetéből. Győri Egyházmegyei Levéltár. str. 411–440. ISBN 978-615-5035-01-2. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Kőszegi Gergely (węg.) Grzegorz Kőszegi (pol.) — Ispán Zala — Ispán Zala Okres 1291 Poprzednik [Péc III. Lukács]] Następca [Péc III. Lukács]] Dane biograficzne Ród Kőszegi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1297 Przyczyna uderzenie pioruna Ojciec Iván Matka nieznana Rodzeństwo "Farkas" János, siostra Żona nieznana Dzieci III. Miklós, András